The proxy wars(roman)

Het begon op de computer
De proxy oorlogen


De indianen komen terug,
allemaal.

Een wereldramp, erger kan niet.
Ze komen uit alle hoeken en gaten,
Die ip-adressen.

De angelsaksen, komen ook terug
ze zijn nog steeds kruiden aan het plukken.
In het bos


Paragraaf 1

Op een winterse dag,
een van de velen in de winter,
was ik aan de beeldbuis gekoppeld
en las ik een document over het verschil
tussen een proxy en een pipeline.

Het verschil tussen een proxy die
een poort gebruikt om belangrijke informatie
over te zenden, en een pipeline die
gebruikt wordt om databases uit te laten lezen.

Er stond een knop onder met de tekst
Testify your proxy.
De knop met een engelse tekst,
immers ik had toen ik de pagina opende
op automatisch vertalen geklikt.

De knop die uitnodigend op het beeldscherm stond
met een belofte om de proxy te testen,
en de waarschuwing in mijn achterhoofd
dat je eigenlijk geen onbekende knoppen moet
klikken, was niet groot genoeg om
de pagina te sluiten.

Ik drukte op de knop,
Testify your proxy,
En wachte twintig seconden.

Er bleek niets van een programma
of een applicatie binnen de browser,
en aan het lampje op mijn computer te zien
ook geen extra activiteit.

De proxy test, betekende dus eigenlijk niets,
en de pagina was dus of al te oud om nog
iets te doen, of zo geprogrammeerd dat
het niets deed.

De pagina met de knop bleef in beeld,
en ik ging met de muisaanwijzer over
de knop en zag de link linksonder in beeld
Een link die ook test/proxy liet zien
een link die in de bekende webtalen
geen betekenis heeft, immers of
een link naar een bestand of een binnenpagina
link.

De titel test/proxy was dus eigenlijk een
slechtgeprogrammeerde link of app,
en ik besloot de computer aan te laten staan
en een drankje voor mezelf te maken.

paragraaf twee
Tijdens dat ik een glas koffie voor mezelf maakte,
reageerde mijn voicesysteem met een telefoonbel,

Zowel het geluid als het systeem op mijn persoonlijke
wensen was aangepast, met vier verschillende beltonen
voor zowel familie ,vrienden, collega's en onbekend.
En het voice systeem, in deze tijd ook vanzelf kan opnemen
en een introductie antwoord geeft.
zodat ik zelfs geen hallo met wie hoef te zeggen.

Ik accepteerde het gesprek,
en het bleek een goede vriendin te zijn,
die ik bij een van mijn carriere-periodes had ontmoet.
immers een carriere is met iedere functie op de ladder
in periodes verdeeld, zoals het inzicht van een
van de sociale sprekers op een workshop.

Het gewone gesprek van hoe gaat het,
hoe gaat het op werk, en lukt het nog
met postzegels verzamelen, en zullen we
een keer ergens afspreken.

Plotseling hoorde ik haar echter zeggen,
dat ze van mij iets hoorde wat ik niet gezegd had.
Alsof je een moment mist, en na een onbekend
ogenblik, en weer helder bent, zonder tijd kwijt te zijn
en iets gezegd heb, buiten je eigen verwoording om,
en buiten de gangbare onderwerpen

Ze zei; Ik hoorde je zeggen dat het verhaal begint
en dat je mij een munt toestuurt.

Ik, die inmiddels doorhad dat een moment miste,
zei dat ik het vreemd vond, en dat het
als het ware uit mijn mond gefloept was
Omdat ik dit voor het eerst bij mezelf merkte,
gaf mijn excuses, en maakte er een draai aan.

Daarna eindigden wij het gesprek,
en bleef ik met de vraag zitten waarom
ik een moment miste, en een verhaal dat ik niet
kende benoemde, en ook geen idee van een munt had.

Ik dacht terug aan de computer,
en dronk mijn glas leeg,
op de computer zag ik de pagina van
de proxy test nog steeds open staan.

Een vreemde dag is het daarmee geworden,
en een verhaal dat ik zelf blijkbaar had benoemd.

Paragraaf 3

De volgende dag, ik was gisteren wel ondanks
het bevreemde gevoel gaan slapen.

Om op weg naar werk te gaan en de dagelijkse
gang toch maar door te zetten,
soms zeggen ze dat je het dan kan overleven
immers dan heb je houvast aan de sociale kring
die je hebt.

Ik werkte niet als it-expert en ook niet als
computerdeskundige, maar de gebeurtenis van
de vorige dag zat nog in mijn hart.

Een proxy test, een knop, hoe zou het
kunnen dat je een knop in je echte leven
als het ware een verspreking of iets dergelijks.

Op het werk een naaste collega die ik
wel vaker iets persoonlijks zeg,
hoorde van mij dat ik gisteren als
het ware even niet bewust was en twee zinnen zei

Het verhaal begint nu en je krijgt een
munt toegestuurd.

De collega zei, in de psychologie kan
het als er een grote inbreuk is op stabiliteit
je dan even kan afwijken van je normale manier
van leven. En als het maar een keer is of enkele keren
dat je nog geen zorgen hoeft te hebben.


Paragraaf 4

Zoals ieder mens een manier heeft om het handelen
vorm te geven. Voor de meesten om in gedachten
allerlei denktranten te gebruiken.

De ene volgt de eerste gedachte,
de andere ondervraagt ze.

Een derde heeft een groot aantal gedachten
aan allerlei elementen van een gebeurtenis
plan of leven.

Zo is het hart ook een manier om je handelen
te bepalen.

Alsof je in heth art in gegeven krijgt watje moet
doen. Iets dat jonge kinderen nog wel ervaren.

Spontaniteit, als je iets zegt zonder het
te bedenken.

Zo is het gevoel dat je even een moment mist,
bij vrijwel ieder mens te vinden,
alleen al door naar de klok te kijken
en je je afvraagt waarom het ene moment
iedere seconde langzaam wegtikt
en andere momenten je een uur verder bent.

De ervaring van tijd dus bij ieder mens
verschilt.

Door terug te denken aan de zogenaamde munt
die een teken zou zijn dat het verhaal zou beginnen.
de gedachte losmaakte dat mensen
als ze religieus zijn soms ook het gevoel hebben
een inspiratie te hebben.